Het Grijs Verleden - Watersportvereniging "Alvo"

Watersportvereniging " Alvo" Rotterdam
Gemaakt Door J.H.
Ga naar de inhoud

Het Grijs Verleden

Watersport > Verhalen Van U En Ons
Mijn naam is Anky Willemse-Heus (dochter van pilsie) en ik ben getrouwt met John Willemse.
Wij zijn allebei oud leden van de A.L.V.O.
Na het lezen van de verhalen op de website kwamen er allemaal oude herinneringen boven die wij graag met iedereen zouden willen delen.

Ik zal beginnen bij John die was 4 jaar toen die met z;n ouders op de werf kwam toen nog gewoon
Piet Voets.

Ik was 6 jaar toen mijn ouders een boot bij piet hadden.
(John is nu 62 en ik ben 55) op de werf lagen er toen geen tegelpaden maar kolen slakken als je een wandelingetje over de werf had gedaan was je tot je knieen zwart.

Wij als kinderen hadden daar natuurlijk geen erg in maar onze ouders waren daar niet zo blij mee, nou daar wist Piet Voets wel wat op want als hij een kind zag lopen wat vuil was dan zei die pietje (of je nou een jongen of een meisje was ieder kind hete pietje) kom eens even hier.
(maar dan moet je weten dat piet een hele grote sterke vent was met handen als kolenschoppen) en dan pakte hij een harde boenborstel en zette die dan zo op je knieen maar ook op je wangen.
Nou dan had je voor de rest van de dag een blos op je wangen .

Vuilnisbakken had hij een hekel aan dus werd alles verbrand in een groot olievat midden op de werf.
En het maakte niet uit wat ,autobanden, afval ,oude boten wat hij maar kwijt moest ging er in.
Ook met oude blikken verf wist hij wel raad dan groef hij gewoon een kuil aan de kant van de Emmalaan en dan was dat ook weer weg!

Sloop boten werden naar het midden van de kom gesleept met behulp van een roeiboot om er vervolgens een gat in te slaan zodat ze zonken.
En als Piet er zelf geen zin in had kon je 2 biertjes verdienen door dit karweitje even op te knappen.
Aan de Emmalaan hield hij geiten (die John z,n vader voor hem slachte) die geiten kregen elke morgen brood, geweekt in melk en in een hele vieze bak maar zelf dronk piet ook liters melk en karnemelk.

Op een dag was hij z;n eigen melk vergeten dus de geiten moesten maar een dagje overslaan zei hij en dus dronk hij zelf maar uit die vieze bak die melk op.
Aan die zelfde Emmalaan werden s,winters de boten eruit getrokken ,er waren toen geen steigers net als nu,er was een rietkraag en daar vaarde je gewoon in.
Maar s,winters moest iedereen een ander plekje zoeken want dan werden de boten er opboomstammen uit gerold,en op de kant gezet.

Midden op de werf stond dan een oude ketel op een vuur en daar kon je dan je teer warm maken.
Want het waren immers bijna allemaal houten boten.
Je kon elkaar niet meer zien van de rook om over de stank maar niet te praten.
Maar iedereen hielp elkaar met de boot teren en verven.

Piet verhuurde ook roeiboten.
Alleen had hij er altijd te weinig van dus als je een eigen roeiboot had moest je niet gek kijken
als je boot verhuurd was als je kwam.
Ook lagen er een paar prominenten op de werf zoals:
De heer Maasland bekend van het orkest Orlando en een van het hotscha trio, bekend van de begeleiders van Tom Manders (doris) het was altijd gezellig als ze met elkaar gingen spelen .

We gingen dan vaak met meerdere boten op de Rottemeren liggen in het weekend.
Aan de kant van de Emmalaan lagen een paar woonboten waaronder andere Rooie Dien,een vrouw van lichte zeden maar ja alles kon bij Piet in die tijd.
Rinus m,n zwager zat toen bij de padvinders en ook daar van stond een keet aan de Emmalaan.
Maar later zijn ze naar de achterkant van de werf verhuisd als ik het me goed herinner.

Mijn ouders hadden een bootje van ongeveer een meter of 6 waar wij met z,n zessen in sliepen,maar overdag waren we toch nooit in de boot.
Want we hadden een tuintje die altijd tjokvol zat met mensen en iedereen kon wat te drinken krijgen
(vandaar dat mijn vader pilsie werd genoemd).
John z;n ouders lagen naast ons dus was het geen wonder dat we elkaar daar ook ontmoet hebben maar dat was pas veel later.

Aan de andere kant lag ome Henk Palsrok die had een papagaai die kon het hele Feyenoord lied zingen.
Dat was lachen,hij danste er ook nog bij op z;n stokkie.
En ook de postbode (ik weet niet hoe die echt hete) had een papagaai en die deed altijd een kind na
die in het water was gevallen.

Dat was voor vreemde mensen altijd schrikken want hij riep altijd HELP HELP PAPPA IK VERDRINK .
Vroeger was er ook een bruggetje op de werf ongeveer op de hoogte van de tuin waar nu Willem Harzing ligt.
Tot de hoek waar Jan van de Zijde heeft gelegen .
Ik heb dat niet meegemaakt maar John nog wel.

Later heeft piet dat slootje dicht gegooid.
En als je steiger rot was moest je hem zelf vernieuwen,of je zakte er doorheen .
Door dat wij zo;n klein bootje hadden mochten wij (de kinderen )weleens bij Ria en Clisto slapen
dat was altijd een feest!

Ook mochten we weleens bij ome Piet en tante Ali slapen,want die woonde vlakbij op de Rozenlaan.
Later toen John en ik gingen trouwen hebben we zelfs een huis van ome Piet gehuurd.
Het was een mooie tijd armoedig maar gezellig!
Iedereen had een oude boot de meeste waren sloepen dus iedereen was ook gelijk.

Nou ik kan nog wel uren door gaan met vertellen maar ik spring van de hak op de tak.
Alles komt weer naar boven,dus ik laat het hier maar bij.
In de hoop dat een ieder die dit leest zich een beetje kan voorstellen hoe het vroeger was.
vriendelijke groetjes van Anky en John Willemse.

Terug naar de inhoud