Reisverslag 2013 Deel 1 - Watersportvereniging "Alvo"

Watersportvereniging " Alvo" Rotterdam
Gemaakt Door J.H.
Ga naar de inhoud

Reisverslag 2013 Deel 1

Reisverslagen > Reisverslagen 2013
Zondag 16 juni 2013.
Overnacht in: Voorburg, de Kaag, Ijsselstein, Wijk bij Duurstede, Gorinchem en Utrecht.

Dag lieve mensen, wij zijn weer uitgevaren op 30 mei j.l.
De bedoeling was: de Tuin van Nederland vaarroute, door het nieuwe stuk Veenkanaal via Ter Apel naar Bourtange, en dan terug over de Randmeren.
Met onze vrienden Rob en Diny, we zouden een tijdje samen varen, zij gingen voor 4 weken, wij voor 5.

Vertrokken laat op de middag, met mooi weer.
Een race om de 2e sluis te halen voor vijven, want we wilden graag overnachten in Voorburg.
Altijd prettig om te liggen daar. Makkelijk boodschappen doen en ideaal voor de honden.
Rampie heeft geen zin meer in wandelen, logisch wel, hij is bijna doof en bijna blind.
Hij moet goed beschermd worden tegen misstappen en botsingen met geparkeerde auto's, fietsen en andere obstakels.
Gelukkig vertrouwt hij me: ik ben zijn favoriete blindengeleidemens.

De dag erna kregen we gelijk rotzooi in de schroef, heel veel in 1 x, Wim kreeg het lastig los, via de inspectiekoker.
Toch gelukt. Dat herinnert me aan de eerste keer dat dit gebeurde waar ik bij was dan.
Als wim de inspectiekoker openmaakt,
onder de vloer van de slaapkajuit, moet ik op de voorplecht gaan zitten, voor het gewicht.
Om te voorkomen dat het water via de inspectiekoker omhoog komt.
(Het is dus belangrijk dat ik goed op gewicht blijf, en ik moet zeggen: het lukt).
Wim was vergeten erbij te zeggen dat ik ook fungeerde als uitkijk, voor het geval er boten voorbij zouden komen,
Er kwam inderdaad een prachtige tjalk voorbij, en nee, ik heb niks gezegd.
Ik heb Wim toen op een heel andere manier leren kennen :-)
Sinds die tijd neem ik mijn taak als ballast heel serieus.

We hadden besloten onze vrienden op te halen op de Kaag, zij zouden een dag later weggaan.
Dat stuk heb ik gevaren, Wim ging de krant lezen.
Dat is niet verstandig als je afhankelijk bent van mijn richtinggevoel.
Op de Kaag aangekomen vroeg ik Wim waar het ook alweer was?
Volg die beroeps maar, zei Wim, verder lezend in zijn krant.
Dat is al eens eerder gebeurd, vanaf de andere kant van de Kaag.
Toen zat hij ook de krant te lezen, en zei hij ook volg die boot maar.
En ik vroeg nog hoe weet je nou waar die naartoe gaat?
We zijn toen uitgekomen in Oude Pekela.

Daar moet ik wel bijvertellen dat de weekendbijlage erbij zat.

Deze keer kwamen we echt aan in de jachthaven.

De dag erna in IJsselstein overnacht in Marnemoende, een luxueuze nieuwe jachthaven.
De luxe zie ik er niet zo vanaf, het was wel een leuke ervaring. Snobistisch sfeertje, vooral in het restaurant.
Daar zouden we koffie gaan drinken met z'n vieren.
Dat kon niet, er werd uitsluitend gegeten.
Er werd een uitzondering gemaakt: wij mochten op de wachtbank, vlakbij de open keuken, even koffiedrinken.
Dat zou ik als ik daar alleen was al gelijk niet gedaan hebben, maar we waren met 4.
Interessant! De borden gingen voorbij met 2 asperges erop.
Voor die arme, welgestelde mensen hoopte ik nog dat het om een garnituur ging, maar nee, helaas.
Je kon het ook zien aan de gasten zelf: er was er niet een geschikt als ballast.

Als wij zelf per abuis in zo'n restaurant eten is er in de omgeving vaak nog een mogelijkheid tot bijvoeding.
Dat was hier niet mogelijk: je zit daar kilometers buiten de bebouwde kom.
Stiekem je koekje doorschuiven naar een gast behoorde ook niet tot de mogelijkheden, die waren er alleen als decoratie waarschijnlijk.
Op de Lek gingen we stroomopwaarts, sterke stroom, want de stuw stond open.
De boot trok het nog goed.

Wim wist te vertellen dat de waterstand steeds hoger zou worden. Na Wijk bij Duurstede werd het gekkenwerk.
De boot trok het nog steeds, maar we kropen vooruit en het zou alleen maar erger worden.
De boot dreigde een eigen leven te gaan leiden waar het water kolkte.
Omgedraaid dus, Rob en Diny besloten door te varen.
Naar Gorinchem gevaren in recordtijd, want ja, nu de stroom mee, en wat voor stroom!
In Gorinchem een fles vieux gekocht, waarom vertel ik dit?
Omdat de distilleerderij "Bestnat" heet.
Daar moest ik om lachen, ik geloof dat dat niet mocht van de verkoopster, wat was die chagrijnig.
Het was maandag, misschien de maandag blues?

Van Gorinchem naar Utrecht gevaren, het plan was om via de Vecht de Randmeren op te gaan.

Dat is em (nog) niet geworden: doordat we door een lage zon niet onder een brug door konden kijken hebben we een balk,
helemaal achterin die brug, niet gezien.
De boot lag er al helemaal onder, toen was het nog net alsof de balk en het water een waren.
De stuurhut is er finaal af, de kap zo zwaar beschadigd dat alles opnieuw opgebouwd moet worden.
Naar Wim's arm moest even worden gekeken,
en ik heb er vooralsnog wat psychisch ongemak aan overgehouden.
Niks wat niet kan worden opgelost.
Molly's pootje was licht beschadigd, is ook alweer over gelukkig.
Rampie werd wel wakker, hij dacht dat hij werd wakker gemaakt om te eten, zijn
favoriete bezigheid.
Dat heb ik ze dus maar gauw gegeven tijdens het ruimen, het scheelde weer wat geblaf.
Wij zijn ok, de honden ook, de boot ligt in Utrecht en wordt gerepareerd, en wij hopen de vakantie weer te hervatten later deze "zomer".

Tot dan?

Liefs en groetjes,
Carla.




Terug naar de inhoud