Reisverslag 2013 Deel 4 - Watersportvereniging "Alvo"

Watersportvereniging " Alvo" Rotterdam
Gemaakt Door J.H.
Ga naar de inhoud

Reisverslag 2013 Deel 4

Reisverslagen > Reisverslagen 2013
Vaarverslag 2013, finale.

Waar hebben we geslapen......Wanssum (gulle Chinees), Gennep, Gouden Ham (prachtig natuurgebied), Den Bosch (te leuk om niet nog een keer te doen),
Woudrichem (bij de WSV: niet doen! historische haven is veel mooier), IJsselstein (gewoon aan de kade, gezellig), Leiden (buiten).

Spannende tocht vanuit Gennep. We zouden s ochtends vroeg vertrekken, zondags, maar om 8 uur hing er een dikke mist, te dik om te varen.
Om half 10 was het zicht wat beter, navigatie en toplicht aan, en we gingen kijken hoe het op de rivier was. Het was te doen.
De sfeer is dan weer heel anders, verstild en mooi. Bij een sluis kwamen we wederom de andere 2 boten tegen.
Iedereen vond het zo leuk dat we elkaar weer tegenkwamen dat we gezamenlijk naar de Gouden Ham zijn gevaren,
waar we een heel leuke middag en avond hebben gehad, in de teruggekeerde zon. Mailadressen zijn uitgewisseld.
Ook al verwateren zulke dingen vaak, dit was erg leuk.
We hadden allemaal extra wijn koud, alle hapjes werden op een picknicktafel gezet, en er werd honderduit gekletst.

Op de terugweg allemaal weer in Den Bosch aangeland schiet mij de ontmoeting met Ada en Hans te binnen, hier in Den Bosch, 2 weken geleden.
wij kenden ze niet, maar Hans sprak ons aan want ze hadden net een Doerak gekocht, ook met een voordeurtje, zonder slaapkajuit.
Ze zijn bij ons komen kijken en waren weg van onze boot.
Wim is daar ook gaan kijken, ik kon niet want ze lagen dubbel afgemeerd, en ik klim niet goed.
Bleek dat ze het prototype hadden gekocht, en er was, afgezien van een mooi nieuw deurtje, NIETS aan gedaan.
Het waren christelijke (vertelden ze zelf), sober levende mensen, waarschijnlijk gaan ze ook weinig aan de boot doen.
Wat ze nodig hebben is er.

Ze hadden een probleem: de motor werd te heet. En Hans heeft 2 linkerhanden, volgens Ada.
Wim is gaan kijken (en helpen) en adviseerde Hans om de koelvloeistof bij te vullen, met de woorden BEGIN maar eens met 5 liter.
De arme man nam dat heel letterlijk en kwam met 4 jerrycans van 5 liter aanzetten. En het was erg warm, de man liep te sjouwen!
Nou ja, sommige christenen vinden dat niet zo erg: ze hebben uiteindelijk zelf het calvinisme uitgevonden.

Er ging bijna 5 liter in, 3 jerrycans zijn teruggebracht. Later belden ze dat het weer goed ging, gelukkig.

Over christenen gesproken: vorig jaar in Den Bosch zijn we naar de kathedraal geweest, om daar een tentoonstelling te zien over de reis
die de lijkwade van Jezus heeft afgelegd. De naam van de tentoonstelling is me even ontschoten gelukkig.
Er kwam een dame naar me toe die me vroeg of we gegidst wilden worden? Nou graag, zei ik, weer eens iets te enthousiast.
Wim kromp gelijk een stukje, maar het was al te laat. Na een kwartiertje de meest afgrijselijke verhalen aangehoord te hebben
kwamen we aan bij het gereedschap waarmee Jezus zou zijn gekruisigd.

Gereedschap!

Dit leek me Wim's afdeling.

Zo onopvallend mogelijk ben ik er vandoor gegaan.
Laf als ik kan zijn had ik eigenlijk een borrel nodig, maar ja, in een kerk?!?

Na een paar minuten keek ik om. Wim keek zo ongelukkig dat ik besloot hem te verlossen (ik kan het ook een heel klein beetje!!).
De dame heb ik hartelijk bedankt, en sorry, maar mijn rug is zo pijnlijk we moeten nu ergens gemakkelijk gaan zitten.
Maar eerst gaan we doneren hoor, en een kaarsje aansteken.
We hebben daarna heel lang op een terras in de zon gezeten.


Samen met de "Sol" (de grote boot) naar Woudrichem gevaren, daar zouden we een afscheidsborrel drinken bij Jan en Bianca.
Dat was weer erg leuk! Het was een borrel voor het eten, maar ja, te gezellig he? Wim kan er goed tegen, voor mij ging het een beetje te snel.
Eenmaal teruggewankeld naar "huis" was het nog een toer om op de boot te komen, dat was al zo omdat ik via een trapje aan boord moest klimmen.
Weet je wat voor trapjes dat zijn?? En hoeveel je er ziet als je te snel, teveel hebt gedronken??
En nog eens iets: een dronken vrouw is geen engeltje in bed! Een dronken vrouw gaat kotsen of slapen, net als een man.

Het is slapen geworden.

En ik was niet eens dronken.
Alleen half geschuffeld.

Op de Hollandse IJssel kwamen we weer veel huurboten tegen, waarschijnlijk was het inleverdag.
Op de heenweg (de hunne) zien we ze daar ook vaak. Van die hoge, gehuurd door Duitse mannen.
Donald Duck aan het roer, met zo'n kapiteinspet op, en Kwik, Kwek en Kwak op het achterdek, met van die ronde matrozenpetjes op.
En dan hebben we het over volwassen mannen (ogenschijnlijk)!
Met een paar kratten bier onder handbereik.
Die hebben 20 minuten instructie gehad en ze zijn veel succes gewenst. Je houdt je hart vast.

Inmiddels zijn we terug, en hebben het gewone dagelijkse leven weer opgevat.
Er moet nog wel het e.e.a. gebeuren aan mijn angst voor het varen.
Op de op een na laatste dag, op de Gouwe, was het te druk.
De Gouwe is al onrustig water, hij trekt altijd aan je boot, ook als het rustig is, maar dan geeft het niet.
Veel beroeps, van ieder jaar idiotere afmetingen, we kwamen in de drukke staande mastroute terecht,
en de beroeps gingen elkaar inhalen op een smal stuk.
Dan heb je oplopers, tegenliggers, inhalers en al die zeilboten, en je kunt niet ff stoppen. Daar heeft ook Wim het nog niet zo druk meegemaakt.
Daar heb ik het heel moeilijk gehad, waar ik voorheen nooit bang was.

Bij ongewijzigde omstandigheden willen we volgend jaar toch weer, we geven het niet zomaar op.
We zullen zien.

De hondjes hebben zich goed gehouden, ondanks de warmte. Molly is een keer tussen wal en schip beland, ze keek ons panisch aan!
Ze kon niet op de kant komen. Wim heeft haar omhoog gehesen, toen kon ik haar op de kant trekken.
Ze heeft deze vakantie wel besloten om geen doetje meer te zijn:
op een dag liet ik haar uit en het was toevallig net agressieve-rothonden-uitlaattijd.
Ze was zo bang, de grote honden (4!!) dreven haar bijna achteruit het water in.
Molly greep in toen die honden naar mij renden. Ze was het ZAT! Ze gromde en snauwde en vloog op al die honden af!
Niet goed voor mijn bloeddruk, maar de honden dropen allemaal af. Pffff, wat een geluk. Zo is ze gebleven. Tophond!

Nog dit: mijn rugzak zowel als mijn agenda zijn nogal vol. Dat moet beter kunnen. Dat wordt goed nadenken en schrappen.
Ik zou wat meer continuiteit in mijn secretariaatswerkzaamheden willen, ik was er van de zomer weinig.
(Dat zegt niks over de kwaliteit van het werk:
ik heb gehoord dat Aboutaleb in tranen is uitgebarsten toen hij mijn brief las :-) )
Maar ook hier zeg ik: we zullen zien.

Er is nog veel te vertellen, maar het wordt weer gauw teveel misschien.

Bedankt voor alle leuke reacties, en tot gauw?

Liefs en groetjes,
Carla Harzing.

PS: er komt wat later nog een lijstje met opvallende namen van boten.
Terug naar de inhoud