Reisverslag 2014 Deel 1 - Watersportvereniging "Alvo"

Watersportvereniging " Alvo" Rotterdam
Gemaakt Door J.H.
Ga naar de inhoud

Reisverslag 2014 Deel 1

Reisverslagen > Reisverslagen 2014
Vaarvakantie 2014.
Harderwijk, 2 augustus. Reisdoel: tsjaaaa.
Het oosten (tuin van Nederlandroute)?
Het noorden (Bourtange, of Friesland?)
Overnachtingen tot nu toe: Leidschendam, De Kaag, Amsterdam, Weesp (2 x) Muiden, Huizen (alleen doen als je wanhopig bent, en toch goed ter been), Amersfoort (3 X), Spakenburg, Harderwijk (3 x) Elburg.

We zijn weer weg, aarzelend deze keer, want ik ben bang geworden om te varen, sinds “vorig jaar”.
Toch maar gegaan, na een gedegen traumabehandeling, omdat het varen enorm blijft trekken.
Gek gevoel om geen haast te hebben, we gaan langer weg deze keer, en het maakt ons niet zoveel uit waar we zijn.
De vakantie begon met die 2 loeihete dagen, in de kajuit werd het 40 graden.
Molly heb ik aan de beademing gelegd, de 12 voltventilator dus.

De weersvoorspellingen leken goed voor een heenreis over de randmeren, dat wilden we graag.
In Amsterdam overnacht bij Onklaar Anker, daar was de kantine open voor het borreluur en een hapje.
Bij die WSV draaien de leden 4 werkbeurt dagen per jaar!
Die mogen ze o.a. invullen door in de kantine te staan.
Daar zaten we aan de bar, ik bestelde een wijntje, de leuke barmedewerker rommelde wat en vroeg wilt u er een glas of een rietje bij?
Waarop ik zei: ik drink altijd gewoon uit de fles.
Hilariteit, de vraag werd gesteld aan de persoon achter mij.

Ik was bang (geworden)voor het oversteken van het Amsterdam Rijnkanaal, maar ja, als je wilt varen….
Toen we er waren (op maandag nog wel, de drukste dag van de week op het A.R.kanaal!) konden we wel gelijk over, al naderden er van links en rechts grote schepen.
Van rechts was ie aardig dichtbij, maar het kon goed.
Moet er geen boot ACHTERUIT het gat uitvaren waar wij in moesten!
Van rechts stoof het grote schip naderbij en de boot voor ons ging draaien en blokkeerde de vaarweg volkomen.
Wim toeterde heftig, waardoor de boot een piepkleine doorgang maakte…..Wim’s stuurmanskunst deed de rest, net op tijd!
Het mooie was dat ik nuchter en kalm bleef, en Wim aanwijzingen kon geven vanaf mijn plek voorop.
Wim zei later dat hij het had kunnen begrijpen als ik niet meer wilde varen.
Dat gevoel had ik niet, heel fijn, het heeft dus gewerkt! (Dank je wel, Peter!). Bruggen blijven een beetje eng. Wim en ik maken er grappen over, en hij houdt rekening met me.
Dat helpt ook.

In Weesp onze nieuwe fietsen uitgeprobeerd, prima.
Daarna van Weesp naar Muiden gevaren, om vandaar de randmeren op te gaan.
Windkracht 3, dat moet kunnen.
Eenmaal de haven uit werd het water ontzettend ruw.
Stukje IJsselmeer hè, ellendige korte golfslag.
De golven kwamen op de kop en van links, leken overal vandaan te komen.
Heel hoog en te kort op elkaar om je evenwicht te bewaren.
Wim probeerde nog om naar de eilandjes te komen, maar ik was al een paar keer door de boot gesmeten en had me daardoor nogal bezeerd hier en daar.
Vasthouden hielp niet meer, en we helden gevaarlijk over naar opzij steeds.
Wim moest blijven staan omdat ook hij dreigde te vallen.
Nadat ik een paar keer door de boot gegooid was vroeg hij of ik terugwilde?
Wat moet je dan zeggen: zullen we het er nog even over hebben bij een kopje koffie?
Draaien dus, dat is ook niet eenvoudig met die golven, die je dan eerst opzij krijgt.

Terug in Muiden haakte een zeiler aan, een boeiende man, Koos.
Hij vertelde dat het die dag windkracht 5 a 6 was geweest DAAR.
Dat hij de tocht van Spakenburg naar Muiden alleen gemaakt had omdat hij ervaren was.
Hij belde Wind line (?heet dat zo?)voor mij, om zelf te kunnen horen hoe het ervoor stond met de wind.
Andere mensen, die naast ons lagen, vertelden zeeziek te zijn geweest toen ze de Oranje sluizen uit waren.
Wederom heeft het mij niet weerhouden om het grote water op te gaan, gelukkig.

Een dag later zijn we s ochtends vroeg gegaan.
Ruw, maar te doen, vooral als je de eilanden voorbij bent.
Huizen, we hadden een sfeervolle, prima plek in de haven, daar is alles mee gezegd.
Op de fiets naar de stad, want niet te lopen, zeker niet voor mij.

Amersfoort, hoe leuk is dat!
Een topplekje vlakbij het centrum, en vlakbij een brouwerij annex café.
Daar zijn we elke namiddag een uurtje geweest, bier en sfeer proeven, kletsen met iedereen.
We kenden Amersfoort al vrij goed, maar waren er nog nooit met de boot geweest.
In Amersfoort is Alyssa gebracht voor een paar dagen, heel leuk!
Zij heeft een reddingsvest gedragen, Molly ook.
Molly wordt daar heel ongelukkig van.
Als ze haar vestje ziet zie je haar denken o nee, niet Het Ding!
Dan durft ze niet meer te bewegen.

Spakenburg, wat mooi en sfeervol, maar wat toeristisch!
Het lijkt wel een filmdecor.
Noodweer toen we net binnen waren, waardoor het aanleggen moeizaam ging.
De bevolking kwam vreemd over op mij, ze leken een gesloten front te zijn, niet bepaald vriendelijk of toeschietelijk.
Smerig sanitair, weer zo iets waar je smeriger uitkomt dan dat je erin gegaan bent.
Dat komt niet vaak voor.
Harderwijk, alweer een topplek, vlak bij een ophaalbruggetje met daarachter een werkende molen.
Leuke stad, veel mooie plekjes, veel historische panden, heel veel restaurants en terrasjes, veel boten ook.
Gezellig druk in de horeca.
Met Alyssa naar het Dolfinarium geweest, natuurlijk!
Ze vond het prachtig allemaal.
Ik word droevig van gedresseerde dieren, maar blij van Alyssa’s enthousiasme.
Prachtige avondwandelingen gemaakt.
De nevel over het water, het strandje waar altijd iets te doen is, de terrasjes aan het water en in de stad, het zicht op de stad.
Er is een dramatisch en fascinerend oorlogsmonument geplaatst van een neergestort vliegtuig, in het meer, op de plek waar in de 2e wereldoorlog vliegtuigen zijn neergehaald.
De Harderwijkers die wij spraken vinden het een beschamend monument, omdat het er pas 2 jaar staat.
Doe het direct of doe het niet, zeiden ze.

Iets geheel anders: Harderwijk heeft een oplossing bedacht voor het hondenpoep probleem: geen bomen en perkjes in de binnenstad.
Als de hond dan, alsmaar benauwder, toch eindelijk gepoept heeft kun je heel lang wandelen met een zakje warme poep, want alleen afvalbakken met een code.
Fijn hoor, Harderwijk! Honden bestaan dus niet? Wij lagen op plm. 100 m van kantoor stadstoezicht.
Ik heb Wim voorgesteld om daar een zakje door de brievenbus te gooien bij wijze van statement.
Dat vond hij geen goed idee.
Zit vast vooraan in de kerk als ik even niet kijk.

Zondags weer een prachtige vaartocht gemaakt over de randmeren, nu het Veluwemeer, naar Elburg.
Daar wordt op zondag geen liggeld opgehaald, want dan moet de havenmeester de hele dag naar de kerk.
Dan zou je denken dat je daar gratis ligt, toch?
Maar nee, de dag erna staat de havenmeester om kwart over 7 te roepen.
En zonder bibberende knietjes hè?
Wakker worden en betalen, en gauw een beetje, want er zijn al mensen ontsnapt!
Intussen zijn er dan al veel boten heel vroeg weggevaren zonder te betalen, die mensen weten dat kennelijk.
Wij wisten het ook maar hadden geen vluchtneigingen.
Raar is dat: de horeca is open op zondag…..hoe zit dat dan?
Zijn die niet bang om niet in de hemel te komen?
Inmiddels liggen we in Zwartsluis, op een mooie plek in het dorp, met alsmaar prachtig weer, en we genieten mateloos.

Tot volgende keer?
Liefs en groetjes,
carla







Terug naar de inhoud