Reisverslag 2014 Deel 2 - Watersportvereniging "Alvo"

Watersportvereniging " Alvo" Rotterdam
Gemaakt Door J.H.
Ga naar de inhoud

Reisverslag 2014 Deel 2

Reisverslagen > Reisverslagen 2014
Vaarverslag deel 2, 2014
Overnacht in: Zwartsluis (3 x), Steenwijk (2 x) Blokzijl (1x, maar dit is de 2e avond)
In Zwartsluis heeft Wim een onderdeel voor de motor besteld, daar moesten we even op wachten.
We hadden geen pech, maar de motor maakte meer lawaai dan nodig is, en Wim wilde iets vervangen.
Daar blijven was leuk, want sfeervol, al ben je in 10 minuten door Zwartsluis heen.
We hebben veel gewandeld, ik kan niet zo ver, dan maar wat vaker.
Fysiek gaat het niet beter, psychisch absoluut wel.
Wel weer heel warm geweest, al hoor je me niet klagen daarover.
Dan ben je steeds bezig: dit open, dat dicht, ventilatoren aan, Molly aan de beademing, en over het voordeurtje span ik dan een laken.
Dat schermt de voorruiten en de deur af en laat wind door.

Daar was ik weer mee bezig, toen er een aardige man op de kade stond die een gesprekje begon.
Zijn vrouw kwam er ook bij, en er was een klik.
Een dag later kwamen zij met hun boot naar Zwartsluis, en nodigden ons uit op koffie-en-borrel.
Dat werd een heel leuke avond met Wilma en Gradus.
De ontmoetingen met allerlei zo verschillende mensen maakt het varen extra leuk voor ons.

Het busstation was vlakbij, dus de bus naar Hasselt genomen.
Hasselt is een heel oud Hanzestadje, en heeft vrij veel monumenten, en een paar grachtjes.
Authentiek, sfeervol, en rustig.
Mooi om een middagje rond te kijken en op een terrasje te zitten, veel meer is er niet te doen en te zien.
Van Zwartsluis zouden we naar Meppel varen, al ben ik niet gek op Meppel, Wim wel.
Er zou daar een Amsterdams feest zijn, een soort Mokum happening voor ouderen of zoiets.
Wim belde, en er zou nog een plekje voor ons zijn.

Onderweg kwamen we langs de sluis die toegang geeft tot de Weerribben, Giethoorn, en Steenwijk.
Die sluis hebben we spontaan genomen, dat bleek een gouden greep.
Want een dag later kwamen we ook in Steenwijk bekenden tegen die voor het feest naar Meppel waren gevaren, en zij gaan nooit meer.
Er kwamen 32 (jazeker: tweeëndertig!) bussen met Amsterdammers aan, velen s morgens al aan het bier en allemaal vonden ze zichzelf heel tof.
Zijn wij even ontsnapt!
Er is maar een ding erger dan Amsterdammers, en dat zijn toffe Amsterdammers!

We passen de vaarroute aan, aan de weersverwachtingen.
Steenwijk is leuk, maar we wilden verder , alleen waait het steeds zo hard.
In Steenwijk en in Blokzijl moet je de elektriciteit betalen met munten, dat komt steeds minder vaak voor.
Wij hebben liever een all-in prijs, dan zit je nooit zonder stroom als je even niet oplet.
Al jaren hebben we een led zaklamp, die gaat branden als de stroom opgebruikt is.
Een prima verklikker dus, zelfs overdag!
Wim is ook een perfecte verklikker: als de stroom op is werkt het apneu apparaat niet meer, dan hapt hij luidkeels naar adem, dat werkt ook!
In de nacht dat het zo goot en stormde piepte het apneu apparaat ineens, ik werd er wakker van en kon Wim wakker maken voordat hij naar adem hapte.
(Ik wacht nog steeds op een bedankje).
Wim uit bed in zijn blote kont, zocht een broek en de muntjes, en ik weet zeker dat ik hem potjandosie potverdrie heb horen zeggen.
Heel onopgevoed.

s Ochtends vroeg naar Blokzijl gevaren, een mooie wandelplek, ook als het hard waait.
Veel groen, fijn voor Molly.
Totdat we een zuil voor hondeneigenaren tegenkwamen waarop stond: opruimzakjes voor honden.
Molly stribbelde erg tegen toen we haar in een zakje probeerden te krijgen, en we willen haar ook helemaal niet opruimen!

In Steenwijk kunnen ze er ook wat van, daar stond op een kartonnen bord :“spanning afgeprijsd”.
Ik heb nooit betaald voor spanning!
Het bleek om boeken te gaan.

Dat we hier en daar langer blijven liggen heeft consequenties voor de route.
We kunnen niet veel verder “omhoog”. Wim wil begin september helpen met het technische deel van het shantyfestival.
Daarvoor moeten we begin september in Rotterdam (dat ligt bij Den Haag) zijn.
We zullen zien, we zijn het nog lang niet zat.
Mochten we te laat in de buurt zijn parkeren we de boot bij een wsv ergens in het land, en gaan met de trein naar huis.
Dan halen we de boot later in september op.

Veel gewandeld in Blokzijl, en nog.
Het valt ons op dat, in de weinige winkels die hier zijn, de gemiddelde leeftijd erg hoog is.
Drie jaar geleden stond de drogisterij te koop, dat is nog zo.
De eigenares is zo te zien al een beetje dood, en zij is niet de enige zagen wij.
Waarschijnlijk trekken de jongeren hier weg, wat jammer van zo’n sfeervolle plek.
Begrijpelijk wel, want hoe worden inwoners van Blokzijl genoemd?
Nee, niet Blokzijlers, maar Blokzieligers.
Dat zou ik ook niet willen zijn……of zou het wegtrekken komen door het gebrek aan werkgelegenheid?
Ach, zo’n dag extra is niet erg, als het maar niet steeds opnieuw gebeurt.

Wasje gedraaid, boodschappen gedaan, opgeruimd, bij de sluis gezeten in de zon.
Wim vindt de douches hier heerlijk, want een krachtige straal.
Moet je ook lekker doen joh, zei hij.
Had ik nou mijn oude aantekeningen maar gelezen, want mijn huid spoelde gelijk door het putje.
Schoon, dat wel.
Nou hebben we wel een verschillend huidtype: Wim wordt snel bruin, ik niet.
Ik ga naar een dermatoloog, Wim naar een leerlooier.
Van de wandtegels in het sanitaire blok verwacht ik de champignonoogst over een dag of 3.
Maar dan hopen we in Friesland te zijn.

Nu dit maar even wegsturen, al wil ik meer vertellen.
Hier hebben we wifi, ik weet niet wanneer weer.
Elke avond lees ik wel de mail via mijn smartphone.

Tot Friesland?
Liefs en groetjes,
carla




Terug naar de inhoud