Reisverslag 2014 Deel 3 - Watersportvereniging "Alvo"

Watersportvereniging " Alvo" Rotterdam
Gemaakt Door J.H.
Ga naar de inhoud

Reisverslag 2014 Deel 3

Reisverslagen > Reisverslagen 2014
Vaarverslag 2014, deel 3
Overnacht in: Kuinre, Heerenveen centrum, Driewegsluis (Weerribben), Vollenhove, Kampen (3 x ivm de storm), Oostvaardersplassen (Flevopolder), Almere, Weesp, Amsterdam Nieuwe Meer (geen toffe Amsterdammers, pffffff)

Van Blokzijl naar Kuinre, zonnig maar stormachtig, ingespannen varen dus.
In Blokzijl kennis gemaakt met Sylvia en Syb, aardige, leuke Friezen, ook op vakantie.
In Kuinre kwamen we ze weer tegen, iedereen enthousiast.
Sylvia vroeg of ze me iets mocht vragen?
Ja hoor, schiet maar.
Waar moet je je melden als je in Den Haag wilt wonen?
Bij Parnassia, zei ik.
We kenden elkaar nog niet goed, dus serieus uitgelegd hoe het echt kan.

Molly had het zo naar haar zin in Kuinre: lekker vrij in het hoge gras, lekker rondhollen met de bal….alleen heeft ze zich daarbij bezeerd.
Ze werd timide, kon de trapjes in de boot niet op en af.
Ze rilde en hijgde van de pijn. Rondgevraagd, de dichtstbijzijnde dierenarts heeft zich in Heerenveen verstopt.
Als een speer naar Heerenveen gevaren, en geprobeerd toch van de vaartocht te genieten, die is namelijk heel mooi, de Tjonger over.
Twee injecties, rust en pijnstillers verder gaat het wat beter met haar.
Haar oude mandje weggedaan, en vervangen door een lekker dik, zacht, warm mandje.
Tijdens het varen moet Molly altijd een halsbandje om, want hoe zou je haar anders moeten grijpen als ze in het water terechtkomt?
Met het halsbandje heb ik me lekker uitgeleefd: lilaroze met glitterstenen, door mij het snollenbandje genoemd.
Molly en Wim hebben er allebei de pest aan.

In Kuinre lagen we bij een tuinencomplex van een bewonersvereniging.
Daar kun je onbespoten groenten en aardappelen kopen, heerlijk.
De vereniging is door mij ‘t Heilige Boontje gedoopt.
De boot lag zwaar van de groenten en aardappelen, toen we weer wegtuften.

Heerenveen was leuk deze keer, ondanks alle lage bruggen.
We hadden nog nooit in het centrum gelegen, verrassend was dat.
De kerktoren was mooi verlicht, sfeervol.
Dat was ons uitzicht.
Eigenlijk wilden we verder Friesland in, maar het weer werkt niet erg mee momenteel, dan zijn watersportplaatsen minder aantrekkelijk.
Daarbij komt dat we voor Molly niet verder weg willen.

Van Heerenveen naar De Weerribben was ook prachtig.
Aangelegd voor de Driewegsluis, een natuurplek, waar niettemin toch voor betaald moet worden.
We wilden gaan eten in het paviljoen, en gingen eerst eens borrelen daar, sfeertje proeven.
Heerlijk in de zon buiten werd mij een halfvol glas wijn geserveerd.
De serveerster vond toch dat zij het goed gedaan had allemaal.
Dat was niet zo, de glazen aan de andere tafels waren normaal gevuld, anders zou ik niks hebben gezegd.
We hebben er niet gegeten.
Willen jullie mij een pleziertje doen?
Allemaal naar het paviljoen gaan, zeggen dat je wijn wilt bestellen, en dan zeggen dat je gelezen hebt (je weet niet meer waarin) dat er halve glazen geschonken worden?
Niet allemaal tegelijk gaan; dit moet druppelsgewijs, voor het effect.

‘s Ochtends werd ik ziek wakker.
De rechterkant van mijn gezicht was opgezet, en ik voelde me aardig beroerd.
Om naar een arts te kunnen moesten we iets zien te vinden op de route.
Dat werd Vollenhove.
Wat een lief stadje is dat!
Ik vroeg aan de doktersassistente waar ik ze kon vinden?
In het stadscentrum misschien?
Nou, eigenlijk aan de andere kant van het centrum, mevrouw.
Wij op weg, zoekend naar het centrum.
Er is geen centrum.
Oké, toch een pittige kuur met antibiotica, en in de bewoonde wereld blijven, de huisarts gaf me een telefoonnummer mee voor het weekend.
Ik heb te lang rondgelopen met deze klachten.
Het gaat beter nu.

Naar Kampen gevaren, daar zijn we toch zo graag!
We bleven even in Kampen, want er kwamen een paar dagen slecht weer.
In Kampen was het feest.
Dixielandbandjes in de stad, striptekenaars die hun eigen werk “tekenden”, en een hobbymarkt.
Super! Ik viel met mijn, gezwollen, neus in de boter!
Wim weer wat minder, die barstte nog net niet in tranen uit.
Hij droeg het als een man, en heeft me zelfs geholpen bepaalde spulletjes te zoeken.
Toen Molly en ik ziek werden hebben we wel even gedacht aan naar huis gaan, in geval van nood.

Daar hebben we nog geen zin in, en bovendien gaat Wim dan klussen, als we thuis zijn.
Klussen, dat gaat zo:
weet jij waar de dat-en-dat is, volgens mij heb jij die het laatste gebruikt....kun jij ff dit vasthouden.....kun jij hier ff de stofzuiger bijhouden....rij jij ff naar de bouwmarkt want ik kom een flutflut tekort.....en o ja, als ze een flopflop hebben, maar dan wel in maat flatsflats, neem die dan ook maar mee, maar niet als ie te duur is (?!?).....en hij moet in de tutemeut passen anders heb ik er niks aan.
Op het moment dat hij mompelt “dat gaat niet meer goedkomen” stop ik zelf altijd de oortjes van de MP3 speler in mijn oren, zo onopvallend mogelijk.
Het is maar een tip.
Wordt het mompelen sterker, helpt er maar een ding….vluchten!
Of de situatie inschatten en alle tutemeuten van tevoren nalopen.
In het geval van een vlucht is het de kunst om je NIET schuldig te voelen.
Zonnige terrasjes zijn een aanbeveling, zonder er ruchtbaarheid aan te geven.
En als ie zegt ik heb je al 4 x geroepen, een beetje verbaasd zeggen: o ja?
Gelijk zeggen hoe mooi je alles vindt en dat je heel blij bent is van het grootste belang!
Niet dat ik niet dankbaar ben natuurlijk…….

Gezellige drukte in de kantine in Kampen, elke namiddag.
Weer een paar aardige mensen ontmoet, Dea en Dick.
Een leuke avond doorgebracht op hun boot, en een uitnodiging gekregen voor volgend jaar.
Zij wonen in Brabant, maar liggen in Urk.
Daar kun je binnendoor komen volgens Dick, en wij zijn uitgenodigd voor een feestweekend volgend jaar, in Urk.
Aantrekkelijk idee, we hebben erg gelachen met z’n vieren.
Is nog ver weg, volgend jaar.
Het was maar goed dat ik geen alcohol mocht vanwege de medicatie, hun boot is zó hoog, erop en eraf vergt de uiterste concentratie!
Ik was de enige die niet gedronken had, maar toch achterstevoren op z’n knieën van de boot kwam.
Beneden stond Dick, met zijn sterke armen.
Wim zei dat iedereen zou denken dat ik dronken was.
Ondanks de weersvoorspellingen hebben we toch regelmatig zon.
De temperatuur is niet hoog, maar wandelen is nog steeds fijn.
Dat hebben we ook gedaan rond die prachtige Oostvaardersplassen, en daar wild gezien. In Almere ook de hele dag zon gehad en op een terrasje gezeten.
Morgen willen we naar Haarlem, geen wifi daar, dus deze brief wil ik nu graag weg hebben, al is er altijd meer te vertellen.
Tot gauw!

Liefs en groetjes,
Carla carla0524@hotmail.com




Terug naar de inhoud