Reisverslag 2015 deel 5 - Watersportvereniging "Alvo"

Watersportvereniging " Alvo" Rotterdam
Gemaakt Door J.H.
Ga naar de inhoud

Reisverslag 2015 deel 5

Reisverslagen > Reisverslagen 2015
Vaarverslag 2015, deel 5
Overnacht in: Vollenhove, Kampen (3x), Elburg (2 x), Nulde/Putten, Huizen (vorige keer pinguïns hier, nu 30 graden)

In Steenwijk kwamen vaarvrienden Rob en Diny ons opzoeken met hun boot, leuk!
Een paar namiddagen samen geborreld, naar de Chinees geweest, en gedrieën naar een haarsnijder.
De Pasar Malam was er, en een braderie.
Een prima slecht weer programma dus.
Ik heb een orgelconcert bijgewoond en een fototentoonstelling gezien, in dezelfde kerk.
Wim wist leukere dingen voor zichzelf.
Met z’n tweetjes verrukkelijk Indonesisch gegeten.
Wim vertelde dat hij het vroeger weleens trof dat er in een haven een TV programma werd opgenomen.
Een aflevering van fiets-em-d erin, of ruk-em-d eraf, of zoiets.
Dat treffen wij nooit, gelukkig maar wat mij betreft.
Er is al zoveel te beleven en te genieten.
Liever geen stoorzenders.
We zijn op ons best met z’n tweetjes, nemen voortdurend ad hoc beslissingen, zwervend met de boot.
De Wieden door, zo mooi.
Een paar uurtjes gestopt in Blokzijl, bij de sluis in een eetcafé geluncht, en door naar Vollenhove.
Wat een mooie plaats is dat toch, en niet te toeristisch.
Oude geveltjes bekeken, het park en de ruïne.
Gedoucht……….. en er ging niks mis……..jammer  ?
Inmiddels heb ik een proefflesje lavendeldouche gekocht en uitgeprobeerd.
Het hielp geweldig: Wim had 5 muggenbulten!
Shampoo had ik ook nodig, in Ossenzijl al.
Daar was een kampwinkel waar ze voor een doodgewoon flesje flut-Andrelon 4,95 rekenen.
Daar kan het personeel niks aan doen, dat bepaalt waarschijnlijk de kampcommandant.
Er is ook een winkeltje aan de overkant, maar dat is een heel eind klunen over de brug, en vast ook duur.
In Giethoorn toegeslagen bij de Spar, ook niet goedkoop, maar wel keus.
Het was niet lastig om te kiezen: voor droog en dof haar, dat heb ik al, daar wil ik juist vanaf.
Voor vet haar, dat had ik als meisje, hopeloos, dat wil ik ook niet meer.
Dan…….Total Repair, wat een vondst!
Die gekocht dus, en uiteindelijk hetzelfde betaald als voor de Andrelon.
Maar de voordelen!
Alleen nog naar artsen, fysiotherapeuten en psychologen voor de gezelligheid!
Geen dure aanvullende ziektekostenverzekering meer!
En dat door een shampoo!

Door naar Kampen, ook een van mijn favoriete routes, behalve het Scheepvaartgat.
Een smalle vaarweg langs de rand van een groot meer.
De verbinding tussen het Zwarte Meer en het Ganzendiep.
Dan moet je zien dat je niet vastloopt bij de kant, of naast de vaargeul, want daar is het ondiep.
Als het hard waait en er zijn tegenliggers ben je blij dat je er weer uit bent.
Is maar ongeveer een kilometer.
We gingen zingend over het Zwarte Meer.
Kampen was massaal uitgevaren: in de Passantenhaven waren er 58 uitgevaren, er lagen er nog 2.
We kregen er dus een perfecte plek.
Het uitvaren had te maken met de weersomstandigheden, dat kon een paar dagen niet.
Een week voordat wij er waren is daar een jachtje overvaren door een binnenvaartschip.
De opvarenden konden worden gered, de boot is gezonken, en ligt er nog steeds op 16 meter diepte.
Er zijn 2 versies van de oorzaak: de ene is dat ze middenop de rivier bleven varen, en zodoende in de dode hoek van het binnenvaartschip terecht kwamen.
De 2e versie: ze hielden wel de eigen wal, of weken daarnaar uit, maar werden toch onder het schip gezogen.

Het is altijd weer moeilijk om uit Kampen weg te gaan, zo mooi en gezellig is het daar.
In de haven treffen wij altijd een goede sfeer.
De boten worden daar allemaal opgestapeld zal ik maar zeggen.
En dat levert hilariteit op.
Elke dag nieuwe buren, met nieuwe verhalen.
Prachtig weer, dat helpt altijd voor de stemming.
Ondergaande zon, op een boot werd accordeon gespeeld, een vrouw ging erbij zingen.
De dag erna gingen ze weg, jammer.
Maar niet getreurd, er kwam gewoon weer een nieuwe, ook met accordeon.

De mooiste ervaring waar Wim en ik het nog over hadden laatst is die we hadden in Zutphen, een paar jaar geleden.
We gingen s ochtends heel vroeg weg, even na zonsopkomst.
Bijna niemand wakker nog, en op een voordek, in de zon, ging een man saxofoon spelen.
Een beetje weemoedig.

Het was warm in Kampen, maar aangenaam.
Het zou wel weer tropisch weer worden.
Bij het boodschappen doen even aarzelend met een pakje inlegkruisjes in mijn handen gestaan.
En niet zomaar inlegkruisjes: ADEMENDE inlegkruisjes.
Zou dat niet hoorbaar zijn???
Dat wil ik niet!
Ik heb ze weer teruggelegd.
Bij tropisch weer zou dat me niet kunnen schelen, dan lijken hijgende inlegkruisjes me fijn, maar die kon ik niet vinden, en ik durfde er niet naar te vragen.

Vorig jaar heb ik met een paar Kamper-jongeren gepraat over hun leven in die plaats.
Veel willen er weg, vanwege de streng gristelijke leefwijze en -regels.
Deze keer heb ik opnieuw een paar jongeren benaderd, als ik zeker wist dat ze in Kampen woonden.
Dat gaat vrij gemakkelijk, eerst een gesprekje over andere dingen.
Je kunt niet zeggen “goedemiddag, toevallige passant, hoe bevalt het leven in Kampen”?
De jongeren waar ik mee gesproken heb balen dermate dat ze weg willen zodra de gelegenheid zich voordoet.
Stuk voor stuk waren ze fel in hun uitingen.
Kampen!
Denk goed na over wat u met uw jeugd wilt!
Al zullen er ook jongeren zijn die deze manier van leven omarmen.
Naar mijn mening is God, in Haar oneindige wijsheid, een God van liefde, niet een van dogma’s.

Op de laatste dag, zondag, op een terrasje in de stad genoten van een live optreden van een zanger, een drankje erbij, vakantie.
Maar gek, dat kan dan dus weer wel, de horeca open.
Net als in Elburg, waar ik dit verslag-tot-nu-toe schrijf.
Hier hebben we een kopleguaan besteld.
Over een week of 3 is ie klaar, en zal hij worden bezorgd.
Een echte touwslager!
Hij kwam even langs op de boot, en liet zijn klompen buiten staan.

Biertje gedronken, in de zon.
s Avonds dobberde er een rubberbootje voorbij.
De man en vrouw die daarin zaten tuften naar ons toe en wilden van alles weten over onze Doerak.
Die is ook tamelijk uniek: een voordeurtje EN een slaapkajuit.
Dat schreef ik al eerder. Zij bleken een fijne Doerak te hebben zonder slaapkajuit.
We nodigden ze uit om te komen kijken.
Dat werd een heel gezellige avond, met Herman en Marjan.
Wéér kennisgemaakt met bijzondere mensen, met bijzondere verhalen.
E-mailadressen uitgewisseld.
Marjan is kunstschilder, wij zijn zeer onder de indruk van wat ze maakt.
Kijk zelf maar eens als je daar zin in hebt: www.marjan-loman.nl

Door naar Nulde/Putten, waar we opnieuw een geweldige plek kregen.
Uitzicht over de haven en over de randmeren.
Molly werd er blij van de massa konijntjes.
Ze draagt haar snollenbandje nooit meer, want we hebben een nieuwe, degelijke (getver) halsband voor haar gekocht.
Een waar we haar zonodig aan kunnen optillen, en met reflecterende banden.
Zodra we thuis zijn ga ik hem versieren.
Ja hoor Wim, dat doe ik WEL.

Nu in Huizen.
Mogelijk komt er nog een verslag, als we nog niet naar huis gaan.
We denken aan de Vecht, Utrecht, Gorinchem en de Linge.
Allemaal al meer dan eens gedaan, maar zo aantrekkelijk.
Inmiddels komen er steeds meer mensen die de verslagen rechtstreeks willen hebben.
Laat het me weten als je dit ook wilt.
Mocht je er op uitgekeken zijn wil ik dat ook graag weten, dan stuur ik ze niet meer, even goede vrienden.
Morgen de oversteek naar Muiden weer maken, hiervandaan plm 2 uur varen.
De weersverwachting is er oké voor, dus zonder drank en/of pillen .

Liefs en groetjes,
Carla Harzing
carla0524@hotmail.com




Terug naar de inhoud