Reisverslag 2016 Deel 2 - Watersportvereniging "Alvo"

Watersportvereniging " Alvo" Rotterdam
Gemaakt Door J.H.
Ga naar de inhoud

Reisverslag 2016 Deel 2

Reisverslagen > Reisverslagen 2016
Vaarverslag 2016, 2
Overnachtingen: Steenwijk (2 x), Ossenzijl (2 x), Mildam,  Oosterwolde, Assen (3 x ivm acute verliefdheid op de stad), Groningen (1x voor de stad op een natuurplek, 1 x in de stad, in die gezellige Oosterhaven), Winsum, Zoutkamp, Kollum, Dokkum (2x) Leeuwarden, Grou

Waar was ik gebleven…..de randmeren.
Het bleef maar erg hard waaien en we wilden langzaamaan wel weer eens verder trekken.
Gewacht op een goed moment en wij de randmeren weer op richting het noorden.
Dat ging goed.
De wind trok wel aan en het zou de dagen erna weer te hard waaien voor daar.
Sluis Lovink ingeschoten dus maar, wat een goede beslissing!
We hadden het gevoel een keer of 3 te vaak bakboord uit te zijn gegaan en op de Amazone terecht gekomen te zijn.
De Hoge Vaart  (alleen ervaring vanaf sluis Lovink!) is erg mooi.
Gestopt in het Harderbos, een prachtige natuurplek.
Daar hoorden we alleen de vogels, veeeeel vogeltjes, ik waande me in het paradijs daar!  
Ik had er willen blijven, laat mij maar gewoon achter met een tentje.
Wim wilde mij nog niet achterlaten.  
Nog niet.
Geen tentje ook.  
                                                                                                                          
Inmiddels zie ik er wel uit alsof ik vlektyfus heb.
De dazen, horzels en steekvliegen vinden mij verrukkelijk.                              
De liefde komt slechts van een kant.
De dag erna maar een half uurtje gevaren, alweer vanwege de wind, tot Biddinghuizen.
Dat bleek een aardige vluchtplek, als je tenminste niet in die benauwde haven gaat liggen.
Vanwege de straffe wind werd het gezellig druk aan de kade.
Er kwam een man op Wim af die hem enthousiast begroette, hij bleek daar havenmeester te zijn.
Ik zag die arme Wim ploeterend graven in zijn geheugen, gelukkig, hij kwam nog net op tijd op de naam van de man.
Ton. Een vroegere vriend, uit het oog verloren.
Ton wilde geen liggeld van ons aannemen, want dat doe je niet met vrienden, geld aannemen. (O nee???
Hadden we al verteld dat we de hele maand blijven, Ton?)
De dag erna afscheid genomen en door naar de sluis naar het Ketelmeer.
Er is daar een terras, daar wilden we wat drinken en de situatie op het water bekijken.
Daar aangekomen in shabby vakantiekleding werd ons verzocht aan de andere kant plaats te nemen want hier zou een vergadering plaatsvinden.      
Daar komen we voor, zei ik.  Wim kromp een beetje.
                                                                                                                                                                             
Hoe was het water?
Het was niet te doen, er was geen kleine boot te bekennen, iedereen stopte voor de sluis.  
De ochtend erna de wekker gezet, we zouden om 6 uur door de sluis, de wind is s ochtends vroeg en s avonds vaak minder heftig, vandaar.
Tsjaaa….die sluis was heel traag, we waren er rond half 8 pas doorheen, dat bleek toch nog vroeg genoeg.   
Doorgevaren naar Blokzijl.  
Wim zag bij het binnenvaren een plek op de kop van een steiger, met uitzicht aan alle kanten; de openstaande keersluis richting Vollenhove en de sluis van Blokzijl.
Perfect! Het was nog overal opvallend stil op het water, dat moet met het weer te maken hebben toch?
Blokzijl heeft een nieuw sanitair blok; je mag je huid nu zelf houden!
En geen champignons meer op de tegels.
Meer dan genoeg douches, met voor mij onwennige sloten.
Eerst maar eens even kijken hoe die werken.
Zou dit palletje misschien daarin moeten vallen?
Ja, als je eerst je vinger weghaalt.
Mocht je me tegenkomen en ik steek mijn middelvinger op neem dit dan niet persoonlijk: bloeduitstorting onder mijn nagel.                                                                                                                  
Ook hebben ze een nieuw hondenbeleid, daartoe zijn de zakjes en de afvalbakken weggehaald.  
Daar loop je dan weer met je zakje warme, verse hondenpoep.
Ik heb mijn fantasieën een halt toegeroepen J.
Ook op verzoek van Wim, die vreest mijn ideeën weleens een beetje.
Ten onrechte denk ik, want je bent die poep toch kwijt??

Steenwijk.
Heerlijk gewandeld over de stadswallen en uitgekomen bij een voor ons nieuwe, spectaculaire plek: een Jugendstil villa met een geheel in stijl ingericht groot park erbij.

Ossenzijl.
Zelfde plek als vorig jaar tijdens DE storm: we keken weer zo de Weerribben in, genieten.
Op mijn verzoek ook hier een dag extra blijven liggen vanwege de te harde wind.
Geen straf daar, maar toch.
Mooie wandelingen gemaakt.
We waren het steeds opnieuw gedwongen stilliggen zo zat dat we in 1 x doorgevaren zijn naar Mildam, Friesland.
Vandaar via de Turfroute naar Oosterwolde, weer gestoken door een eng beest, pijnlijk!
En ik had me zo goed ingepakt om die reden.
Stukje hals vrijgelaten per ongeluk en Boerka thuis laten liggen, hoe stom kun je zijn??
Het was een prachtige dag, totdat we in een sluis lagen…..en in de volgende….regen, zoveel regen…..totdat we stillagen.
Ondanks het sterk wisselende weerbeeld hebben wij het weer heel fijn deze vakantie.
Als je mij dus hoort zeggen ”Wim, ik ben ons kwijt” betekent dit niet dat ik de relatie of de vakantie niet meer zie zitten, maar dat ik ons van het navigatiesysteem heb afgevaren.

Assen:
verASSENd!
De haven loopt door tot in het centrum, geweldig!
Een vrouwelijke havenmeester en een mannelijke toezichthouder.
Dan ga ik testen wat mensen denken.
Men neemt gewoon aan dat hij de havenmeester is en zij de assistente, onuitstaanbaar!
Wim vertelde aan een man-met-boot dat Culemborg ook een vrouwelijke havenmeester heeft…en tóch resoluut?!?
En dat voor een lesbische Marokkaanse?? De man zag dat ik mijn rechtse directe wilde oefenen en zei gauw: ik ben vóór vrouwen.  
Goed zo, en anders dwing ik je wel.                                                                                                                                                                                                                                              
Goed sanitair, alles goedkoop: wassen en drogen 2,50 per machine.
En alles doet het! Zelfs het warme water!
Jammer dat het niet wegloopt wel.
En grote spiegels, helaas.
Waarschijnlijk heb ik iets niet goed gedaan met mijn shampoo (full fiber): die is naar mijn heupen gezakt!  
Een andere verklaring heb ik niet.                                                                                                                                                           
Assen lijkt alles te hebben: aardige mensen, mooie geveltjes, sfeer, groen, leuke winkels maar vooral ook de bruine cafeetjes.
En je mag de hond overal mee naartoe nemen!
Een paar uurtjes gekletst met humoristische mensen op het terrasje van ons favoriete café op de kop van de haven.
De Koppel Paarden, heeeel vroeger de stadsherberg waar de paarden gewisseld konden worden.
                                                                                                                                                        
We zouden z.s.m. naar Groningen varen om daar Wim’s verjaardag te vieren.
Toch maar gebleven in Assen en het gevierd in weer een ander gezellig eetcafé.  
Zo leuk!
Omdat Wim jarig was werd zijn dessert in brand gestoken, dat vond ik wel zielig.
En dan moet je tóch betalen!
Tentoonstelling over de Maya’s gemist daar.
Z.s.m. met de trein terug dan maar, alleen, tenzij er ook een schroefjes en moertjes museum is.
Moet vóór september. Kijken of dat lukt.

Groningen.
Ruim 1.5 uur gewacht voor de spoorbrug……Gezellige stad, mooie monumentale panden en een zeer levendige haven.
Toch missen we elke keer wat in die stad, we komen er niet goed achter wat precies.
Grachtjes? Steegjes? Intieme sfeer?
Aan de andere kant de stad weer uit met de boot was een feestje op zichzelf en daar was die sfeer wel perfect.
Een konvooi, daar kom je niet omheen in het hoogseizoen.
Wij waren de laatste boot, daar hou ik van.
Ook daar de spoorbrug, die wel vlot openging.
Er stond een man op het pad naar de brug.
Hij leek nerveus en had een vreemd dwingende blik. Langsvarend greep hij in zijn kruis, begon eens lekker te kneden en haalde hem uit zijn broek.
Ik heb hem even bekeken en besloten dat we daar geen oorlog mee gaan winnen.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   
Dat doet me denken aan een vrouwenweekend, lang geleden in een opleidingsinstituut (toen nog) uitsluitend voor vrouwen, in de bossen. Interessant.
Daar werden we gewaarschuwd voor de potloodventers die daar af en toe opduiken.
We hebben toen lang lopen zoeken, maar nee hoor, niks gevonden. Jammer!
Voort maar weer over dat schitterende Reitdiep.
Een blijvertje, zo mooi! We haakten af omdat we wilden bunkeren en een bord gaf aan dat we dit bij een plaatselijke wsv konden doen.
Tot onze stomme verbazing kwamen we binnen bij een Scandinavisch dorp.
Een plaatje!  
Toch niet gebleven, we waren immers nog maar net weg.
Slingerend door het weidse landschap dachten we naar Zoutkamp te varen.
Alleen kwamen we een zelfbedieningssluisje tegen.
Dat ging naar Winsum, daar waren we nog nooit geweest, dus……prachtig!
Een lief dorp met een authentiek bruin café.
Ook een oude herberg geweest.
Onze paarden waren al ververst: bier/wijn en bitterballen dan maar.
Je moet toch wát?
Je hoort ons niet klagen! Behalve over de mogelijkheden om te verzenden.
Tot het volgende verslag?
Liefs en groetjes,
Carla Harzing.
carla0524@hotmail.com
Terug naar de inhoud