Reisverslag 2016 Deel 4 - Watersportvereniging "Alvo"

Watersportvereniging " Alvo" Rotterdam
Gemaakt Door J.H.
Ga naar de inhoud

Reisverslag 2016 Deel 4

Reisverslagen > Reisverslagen 2016
Vaarverslag 2016, 4: finale
Overnachtingen: Biddinghuizen , Knarsluis Flevopolder oftewel de Oostvaardersplassen), Almere, Weesp (4x), Amsterdam (nog spijt van), Haarlem (3 x) Leiden (2e nacht )
Van Leeuwarden naar Grou, op een zonnige dag met harde wind en een akelige weersvoorspelling.
Eenmaal aangekomen werden we opgewacht door onze tijdelijke buren aan weerszijden, die ons zowat de nauwe box introkken, zo hard waaide het inmiddels.
In Grou wilde Wim de cilinder vervangen, zodat inhoud van hydraulische besturing en cilinder meer op elkaar afgestemd zijn, dan draait het stuur minder zwaar.
In Zoutkamp was havenmeester Gert behulpzaam geweest met het opnieuw vullen van het systeem met olie, in Grou zou ik dat doen.
Wat een aardige havenmeester in Zoutkamp, eigenaar van de jachthaven ook.
Een was gedraaid, daarna geklaagd dat ik het geen goede machine vond.
Gealarmeerd vroeg hij hoe dat zo?
Omdat ik er twee sokken ingestopt heb en er kwamen er ook weer twee uit!
Dat heb ik nooit!
Dat kan toch niet goed zijn?
Oude Friese gewoonte?
Onze buren aan weerszijden in Grou waren weer erg leuk, wat boffen we toch steeds!
Met Janny en Pieter uit Delft houden we contact hebben we afgesproken.
Zij hebben een perfect onderhouden Krammer, de voorloper van de Doerak, nog helemaal in originele staat.
(Overigens: veel kleine Doerakken gezien.
In Dokkum en in Winsum zaten hele nesten!) Wim lag in de slaapkajuit om de cilinder te plaatsen en de leidingen te ontluchten, ik vulde langzaam en voorzichtig de olie bij en ontluchtte boven.
De vriendelijke buurman aan de andere kant draaide de moeren aan, aan de buitenkant, gezeten in zijn rubberbootje.
Hoe aardig! Goede samenwerking: Wim en ik zeiden steeds hardop wat we aan het doen waren, zodat de ander daarop kon inspelen.
Tegen Pieter zei ik dat het voor Janny en hem wel stomvervelend moest zijn, dat constante geroep naar elkaar.
Nee hoor, zei hij, ik vind het wel leuk, zo’n onderdanig vrouwtje……(gaaf voor op een grafsteen!!) grijns van mij: dat is slechts schijn, Pieter.
Dat had hij al begrepen, grijns Pieter.

Gebleven voor het skûtsjesilen, elke avond feest in het dorp, met wel heel erg veel alcohol viel ons op.
Bah, alcohol. ’s Avonds laat naar een orgelconcert geweest.
Bach, in een geheel door kaarslicht verlichte mooie kerk, prachtig!
Het slingerpad door de tuin was ook helemaal versierd met brandende kaarsjes.
Wim ging mee, het zou maar 3,50 kosten inclusief een glas wijn.( En je rug )
Ach, dacht Wim, leuke ervaring toch?
Het bleek 7,50 te kosten (+ onze ruggen); wijn hebben we daar niet gezien.
Hij droeg het als een man, ik heb genoten van de muziek en de sfeer.

Vanuit Grou moest de nieuwe besturing worden uitgeprobeerd.
In de drukte.
Dat ging prima toen we het Pikmeer (die naam heb ik echt niet zelf bedacht ) overgingen.
Daarna stuurboord uit een kanaal op en het stuurde lekker.
Zo lekker dat Wim het gas helemaal opendraaide en van alles inhaalde…….. totdat we een raar gekraak hoorden.
Hevig geschrokken keken we elkaar aan, Wim draaide het gas terug en zette hem in de achteruit.
Die deed het gewoon.
Voorzichtig weer in zijn vooruit, ineens hoorden we stemmen krakend door de marifoon.
Slap van het lachen allebei.
Van opluchting waarschijnlijk ook.
Op naar Joure, mooie tocht weer, eerst een wat roerig Tjeukemeer over, daarna mooie binnendoor vaarweggetjes genomen.
Wat is er toch met de wind dit jaar??
Geboft in Joure, er was een kinderfeest in de stad: drukte, vrolijkheid, zon, volle terrasjes en ook nog alle winkels open.
Mooie ligplaats vlakbij het bord Recreatiegebied - geen honden uitlaten.
Dat vind ik zo’n gekke naam voor een recreatiegebied!
Een vriend appte: ook geen honden geluiddempers?
Geweldig.

Driewegsluis, een heerlijke natuurplek met ook nog het zonnetje erop.
Wat genieten we daar toch van.
Vollenhove: deze keer stopten we daar omdat we zoveel wasgoed hadden.
Twee wasmachines gevuld, een al aangezet toen er andere bootmensen binnenkwamen.
Wist ik dat de drogers kapot zijn?
Nee, zei ik, er is er een kapot, ik droog ze wel na elkaar.
Nou, de andere is voor eigen risico, je wasgoed verbrandt erin???
Vuile was eruit gehaald, de dekbedovertrekken draaiden al helaas.
De volgende dag het natte wasgoed meegenomen naar Kampen.
Eerst gebeld naar Kampen voor een plekje.
Dat kon, dan moesten we er wel zijn voor 11.30 uur.
Wij de wekker gezet en voor de zekerheid om 7 uur uitgevaren.
Waren we er om 10 uur?!
Wel nog effies het Scheepvaartgat en het Zwarte Meer over, vreselijk gerold! Wim vroeg weer of we terugmoesten, maar we waren het point of no return al gepasseerd.
Plus we hadden een tas vol natte lakens 
Het nadeel van zo vroeg vertrekken is dat je alleen op het ruwe water bent.
In Kampen (bij de wasdroger hahaha) had ik het daar met een paar andere vrouwen over, die ook bang worden van rollen.
De sterke verhalen kenden zij ook allemaal.

Bargezwets.
Een vrouw zei: als je in het water terecht komt moet je het alarmnummer bellen…..?????
O ja, natuurlijk.
We liggen per abuis in het water, gelukkig hartstikke kalm, gelukkig goed terechtgekomen, met gelukkig onze mobieltjes in onze vuistjes geklemd, die het gelukkig ook nog doen?!?
Waar bevindt u zich, mevrouw Harzing?
Nou, laat me even rustig kijken: als ik om me heen kijk zie ik overal water…… Maar ach, zo’n vaart loopt het nou ook weer niet.
Wim en de boot kunnen een hoop hebben, ik heb het probleem.
Wat ik niet snap: de IJssel was hartstikke rustig, zelfde windkracht daar.
O, o, o, Kampen….geweldig weer.
Opnieuw ingerichte haven en we hadden een prachtplek.
Alyssa werd daar gebracht voor een weekje, wat fijn.
Eerst in de gezellige kantine een leuke tijd gehad met mensen met een sleepboot, hoe bijzonder.
Wij werden spontaan uitgenodigd op de boot en bij ze thuis, in Steenwijk.
Wim is op de boot geweest, ik was Alyssa’s komst aan het voorbereiden. Komt nog.
Gegevens uitgewisseld.

We wilden met Alyssa via de Lage Vaart naar de Oostvaardersplassen, naar de wilde paarden.
Bleek de sluis kapot.
Dan maar via de Hoge Vaart in Biddinghuizen overnacht.
Tamme paarden bij de haven, daar was ze nog blijer mee.
Omvarend door de Larservaart kun je ook naar de Oostvaardersplassen, dat dus gedaan.
Zelfbedieningssluisje door.
Gewandeld naar de observatiehut; Godzijdank de wilde paarden gezien!
Zo’n mooi gebied.
Daarna een BBQ, speciaal voor Alyssa. Almere: opgehaald door Monique en daar gezellig gegeten.
Wim heeft voor de tweede keer zijn schattige achterkleindochter in zijn armen gehouden, dat wilde hij graag.

Vervolgens door naar Weesp.
Daar is Alyssa weer opgehaald na een heerlijke week en ontmoetten we de dag erna vrienden.
Deze keer maar een paar uurtjes in een gat gedonderd geweest.
Koffie bij ons aan boord.
Spontaan besloten we gevieren om samen een paar dagen te varen naar Purmerend, via Amsterdam centrum en het IJ.
Heerlijk gegeten bij de vrienden aan boord, helaas viel er een wijnfles op haar voet en kneusde Nelleke een teen.
Pijnlijk!
Rust houden voor haar dus.
Dit gooide ook roet in het eten v.w.b. onze spontane plannetjes.
De dag erna hebben we bij de vrienden aan boord hartelijk afscheid genomen onder het genot van een kopje koffie.
Bij wijze van troost hebben wij een fles wijn meegenomen…..weinig subtiel Car!

Naar Amsterdam dus, over het door mij zo geliefde Amsterdam Rijnkanaal.
Deze keer bleef er na de oversteek een grote huurboot voor de gesloten brug Driemond liggen.
Zover er vandaan dat wij half op dat k*tkanaal moesten blijven liggen.
Het was gelukkig niet druk op dat moment, wel veel golven omdat er net een grote boot voorbij was.
Wim toeteren, dat begrepen ze niet.
Na woeste gebaren van Wim schoven ze eindelijk op, maar bleven schuin heen en weer draaien, ze lagen alleen aan de punt vast?!?
Onklaar Anker.
Gezellig met de kantine open.
Een wasje draaien was weer noodzakelijk.
Wassen 2 euro, drogen 1 euro?!?
Ook hier ging de droger kapot pfffff, ik blééf heen en weer lopen tussen kantine en wasruimte.
In de kantine eten dan maar, alles uit de frituur behalve het garnituurtje.
Tijdens het eten regelmatig de droger controleren.
Steeds opnieuw een euro erin ( die ik ook steeds van Joop, de havenmeester, terugkreeg).
Kom ik terug van de droger, is mijn eten weg.
Er stond een bordje tomaten, (van die dikke konten ook nog).
Vriendelijk, doch van binnen snikkend, gevraagd waarom dit vreselijke?
Ik had alleen de tomaten gegeten, dus was dat het enige wat ik lekker vond??
Dames, dames, dames!!!!
Ik eet uitsluitend rauwe tomaten tijdens de vakantie, en dan nog uitsluitend om scheurbuik te voorkomen?!?
Tomaten zijn een mislukt grapje van Onze-Lieve-Heer!
Val mij daarmee niet lastig!
Snel terug gegaan naar de wasruimte, om uit te huilen.

Haarlem, wat een feest weer!
En nog mooi weer ook! Aangelegd in het drukke centrum, achter een enorme super-de-luxe boot.
De eigenaar keek vanaf de hoge voorsteven op mij neer en vroeg of het lukte allemaal?
Ja hoor, zei ik, voor dit formaat boot vind je al gauw een plekje, ik wed dat u jaloers bent?
Hij schoot in de lach en zei: vaak wel, als ik voor de bruggen lig te wachten en jullie schieten er onderdoor.
(Nou meneer, daar kan ik verhalen over vertellen ).
Een dag later vertelde hij dat ze weer verder gingen, gasten ophalen in Alkmaar.
Hoeven wij ook niet, gasten ophalen, zei ik.
En nee, ruilen doen we niet.
Hij lachte, zijn vrouw kwam hem weghalen.
Méé moest hij.

Leiden nu, 2e nacht, op onze favoriete plek ook nog! Bij het restaurant met oergezellig terras op de kop van de haven.
‘s Ochtends de eerste zon, ‘s avonds de laatste zonnestralen.
Een Toko, Surinaams/Indiaas, Italiaans…… een ijssalon en een nieuw café.
Wow, we hadden helemaal niet zover hoeven te varen!
Leiden haven heeft alles!
Ook een fijne honden uitlaatplek.
Daar was altijd iemand van de burger honden Gestapo aanwezig.
Iedereen kroop daar angstig over de grond, zakjes in de aanslag….
Ik werd er eens aangesproken door 2 bendeleden: wist ik wel dat hondenpoep besmettingen kan overbrengen, en dat ik daar heel ziek van kan worden??
IJverig knikkend zei ik ja hoor, een van de redenen dat ik het niet eet.
Ik: en ik zie dat u hondenpoep verzameld!
Wilt u deze ook?
Deze heb ik dubbel namelijk.
Ze hebben me nooit meer aangesproken.
Sinds vorig jaar zie ik ze ook niet meer.
Heerlijk rustig nu.
En fijn rechtop lopen weer.
Terug naar huis komend weekend.
Naar de (klein)kinderen, de vriendinnen, de poezen, de tuin.
Niet meer proberen mijn bh over mijn vochtige huid te sjorren.
Niet meer over Wim heen klimmen om naar de badkamer te gaan.
Geen koffiefilters meer op een mok zetten en opschenken uit een keteltje.
Wel lekkere koffie trouwens.
Wat zal ik het vreselijk missen, ik kan niet wachten tot volgend jaar!
Deze vakantie overtrof vorig jaar nog!
Hoe heerlijk, weer of geen weer.
Ik bedank iedereen die gereageerd heeft.
Ik vond de reacties soms leuker dan de verslagen, geweldig!
Liefs en groetjes, Carla Harzing carla0524@hotmail.com




Terug naar de inhoud