Reisverslag 2017 Deel 3 - Watersportvereniging "Alvo"

Watersportvereniging " Alvo" Rotterdam
Gemaakt Door J.H.
Ga naar de inhoud

Reisverslag 2017 Deel 3

Reisverslagen > Reisverslagen 2017
Vaarverslag 3, 2017
Waar hebben we geslapen: Franeker (4x, want…tsja…..), Dokkum (2x), Kollum, Zoutkamp, Jachthaven Reitdiep Groningen (3x), Groningen centrum (2x), Zuidbroek, Winschoten, Bourtange (2x), Ter Apel (1 x jachthaven, 1 x centrum), Nieuw Amsterdam, Coevorden (2x)

Easterlittens, we hadden er nooit van gehoord.
We waren onderweg naar Leeuwarden, ik sloeg verkeerd af, zag dit paradijsje wel maar keerde de boot.
Met tegenzin pakte ik de route naar Leeuwarden weer op…..totdat Wim zei als je daar nou zo graag naartoe wilt draai je toch nog een keer??

Een mooi paviljoen hoorde erbij met aardige mensen, bewoonde wereld dus nog.
Perfect sanitair met een echte badkamer voor 2 personen!’t Kruswetter heet de milieuvriendelijke onderneming.
Lekker gegeten daar.
Een lief dorpje.
Geen winkels, weinig inwoners maar wel een bloeiend verenigingsleven.
En een cafe  .
Een aanrader! Binnenkort Pelotewedstrijden, die wil je niet missen toch?
Pelote….even opgezocht: “kenmerkend voor het jeu de Pelote is de opgooi van de bal en de opslag met dezelfde hand”. ( Hier heb ik wat extra fantasie voor nodig).

Sinds kort is er ook een vrouwencompetitie, de Freules.
Dat heeft even geduurd; wat is dat toch met die sporten exclusief voor mannen?!?
In Lemmer zag ik ook veel boten met uitsluitend mannen.
Weekendje weg met de jongens, dat dit leuk is kan ik me goed voorstellen, maar….waar blijven de boten vol vrouwen?
Hoewel, als ze slim zijn boeken ze een verwenweekend ergens waar ze verder niets hoeven.

Gewandeld daar.
Bij een van de mooiste tuinen die ik ooit heb gezien bleef ik staan zwijmelen, Wim liep langzaam door.
O, wat een mooie tuin, wat is dít een mooie tuin, verzuchtte ik een paar keer.
Dank u wel, hoorde ik vanuit de struiken en een man dook op.
Verstopt u zich iedere dag totdat iemand zegt dat de tuin zo mooi is, vroeg ik?
Ja, zei hij, dat is wel mijn gewoonte.
Gezellig over tuinieren kunnen kletsen.

Eerder voerde de route al door lieflijk Wommels.
Daar niet gestopt omdat we nog maar zo kort weg waren.
Idiote reden!
In Wommels waren kinderen enthousiast aan het spelen met een bal in een lang net en flessen water.
De brug ging voor ons open, we moesten erdoor, te weinig van het spel gezien.
Met het net-met-bal de flessen omgooien?
Met de flessen gooien en dan……?
Was ik hier misschien getuige van het oud-Friese kloothommelen??
Wat zou ik graag de 1e volwassen kloothommel zijn!
Ik wil nog uitzoeken wat het precies was.

Trouwens ook nog even uitgezocht waarom de kerkklokken in Bolsward elke avond om 10 voor 10 een hoop lawaai geven.
Om 10 voor 10 ja?!
Het is het klokje van gehoorzaamheid.
In vroeger eeuwen sloten de poorten van de stad om 22.00 uur.
Dan kon je nog op tijd binnen zijn.
Dat er geen poorten meer zijn, is misschien nog niet bekend.

Die brug in Wommels was ook grappig.

Rust.
Soms is het alleen een idee.
Ergens op de route werd het lawaaiig ‘s nachts.
(Hij dus). Wim vroeg of ik mijn oordopjes bij de hand had?
Ja hoor.
Heerlijk geslapen, wakker geworden met de oordopjes nog in het doosje in mijn hand.
Goed merk!

Easterlittens ligt verder dan Wommels en we hadden een dierenarts nodig en boodschappen.
Teruggevaren naar Wommels en een nacht daar doorgebracht in een landelijk, aardig haventje.
Mooi dorpje, een paar winkels en een dierenarts.
De dierenarts!
De spanning over de afgelopen tijd was kennelijk zo hoog opgelopen bij mij dat ik een wegtrekker kreeg.
Zat ik opeens op een stoel met een glaasje water en een bezorgde dierenarts.
Heeft u dit wel vaker mevrouw?
Nee nooit, maar eigenlijk kom ik voor de hond, zei ik nog.
Daarna het hele eind weer teruggelopen, mijn rugzak zwaar van het speciale voer. W
im kon nog niet veel vanwege zijn kneuzingen.

Dag later de motor weer gestart en die prachtige route vervolgd richting Franeker.
Een route vol afwisseling.
Een kronkelend riviertje door een afwisselend landschap.
stuk Kleiroute en een stuk Middelseeroute, voor herhaling vatbaar!
Franeker, wat een mooi stadje is dat!
Grachtjes, mooie oude panden en een gezellig centrum.
Foutje: niet veel terrasjes! Genoeg voor ons.
Prima sanitair, gewoon in een woonhuis, nog met een antiek betegelde schouw.
De muntautomaat hangt buiten de douchecabines…….hoe verzin je dat toch??
En ja hoor muntje op toen ik met een kop vol schuim stond.
Deur open in mijn blote kont, op dat moment liep er een man binnen op de vrouwenafdeling.
Hij vertelde dat hij eigenlijk stout wilde doen bij de dames.
Voor 50 cent???
Hij begreep dat dit voorstel niet geaccepteerd werd; hij weer weg.
Me nog lekker lang afgespoeld.
Ineens bedacht ik me dat in Lemmer een man had aangeboden het douchen voor me te betalen als ie mee mocht.
ben ik toch een dommertje: ik had al 1 hele euro kunnen verdienen deze reis!!

Wat ik vaker zou willen bezoeken: het Planetarium, volledig gemaakt door Eise Eisinga, in……1781, en het werkt nog stipt.
De man was geniaal.
Wat een prachtig planetarium, nog geheel authentiek.
die kleuren!
Een must, google maar eens.
Feest in Franeker met veel muziek, optochten van oude auto’s, antieke kinderwagens, oude scheepjes.
Er waren shantykoren en veel gezelligheid.
Een zanggroepje zong Tequila Sunrise in een kippenveluitvoering, dat heb ik ze ook verteld.
Toen ze me later nog eens ontdekten in het publiek zongen ze het nog een keer, speciaal voor mij.
Toch was ik niet in een feeststemming; met Molly ging het de verkeerde kant op.
Op maandag 17 juni moesten we haar noodgedwongen laten inslapen, onvoorstelbaar.
Haar nieren gaven het helemaal op.
Stuk waren we.
Een lieve vrouw, die hondenvoer kwam halen bij die praktijk, zag onze ontreddering en bracht ons terug naar de boot.
Wat een goedheid ontmoeten we steeds opnieuw.
Direkt daarna weggevaren, wég moesten we, zo snel en zo ver mogelijk.

Het werd Dokkum, via die mooie Kleiroute.
We kwamen pas aan vlak voor de laatste brugbediening, we moesten wel stoppen.
De dag erna onszelf opgepakt en naar het streekmuseum geweest.
Mooi weer.
Veel gewandeld, bezig gebleven.
Daarna naar vriendelijk Kollum, ook naar een streekmuseum geweest.
Inmiddels waren we zo moe dat we tijdens een videopresentatie in slaap vielen.
Dat viel op want we waren de enige bezoekers.
Nu ik dit schrijf zijn we inmiddels zo’n 2,5 week verder en de scherpe kantjes gaan eraf.
Er is ruimte voor acceptatie, we kunnen weer een beetje genieten van de reis.
Tot de volgende mail?
Zin in.
Liefs en groetjes,
Carla






Terug naar de inhoud