Reisverslag 2018 Deel 1 - Watersportvereniging "Alvo"

Watersportvereniging " Alvo" Rotterdam
Gemaakt Door J.H.
Ga naar de inhoud

Reisverslag 2018 Deel 1

Reisverslagen > Reisverslagen 2018
Overnachtingen: Koudekerk a/d Rijn, Montfoort, Vreeswijk/Nieuwegein, ff mobieltje gekocht en geluncht in Culemborg, waarna overnacht in Wijk bij Duurstede, Wageningen (oersaaie haven), Doesburg (2x), Zutphen, Zwolle (2x), Hasselt, Emmeloord, Lemmer (2x), Kuinre, Steenwijk (3x), kanaal Ossenzijl/Steenwijk, Akkrummer Rak, Akkrum (2 x), Sneek
 
Wim is weer hersteld na de val op de boot vorig jaar, wel was daar een rug-operatie voor nodig.                            
Na het verlies van onvergetelijke Molly vonden wij het toch wel erg stil….een nieuw huisgenootje werd gevonden: Cooper.
Een lief, grappig en ondeugend jong hondje, om te zien net een speelgoedhondje.
Op 23 juni zijn we weer vertrokken voor een paar maanden.
Wederom is de reis het doel.
De bedoeling is dat we in augustus in Leiderdorp zijn voor het lustrum van de Doerakclub.
Daar gaan rond de 80 Doerakken naartoe, alleen dat is al een feest om te zien.
Een uitgebreid feest van 4 dagen.
 
Wat hadden we een moeite om weg te komen, er moest nog zoveel geregeld worden dat ik van alles vergeten ben mee te nemen, vooral voor mezelf.  
Sneakersokken, ondergoed en nog zo wat.
Maar ach, wie heeft er ondergoed nodig?                                                                                                                                                       
Bijna dagelijks mis ik iets: ik zou nasi goreng maken.
Groenten en vlees gekocht, lekker aan het brouwen geslagen maar helaas de oosterse kruiden thuis gelaten.
Toch smakelijk, alleen had het niets te maken met nasi goreng.                                                                                                                                           
Ik noem het Yuck Fou.
 
Na jaren weer eens gekozen voor deze route, heel mooi zo langs de Veluwezoom.
Al die mooie plaatsen ook weer eens bezocht. Nieuwegein heeft goed sanitair en een superijssalon.
IJsje gekocht en hoog boven de Lek in de zon van genoten, met uitzicht op de rivier.
In die haven kwam een boot aan met een zeer dikke vrouw.
(O jee, niet teveel ijs eten; ik ben zelf niet bepaald een sardientje)!  
Tot mijn verrassing kwam zij uit de kajuit gestapt in een strak badpak…..mevrouw Walvis trekt zich mooi niets aan van iedereen,  zij ging lekker in de zon zitten.
Wat goed! Ik bewonder haar!
Meneer Walvis kwam af en toe bij haar zitten, geheel gekleed, de spelbreker. Jammer.
Maar ja, wat kan ik daarvan zeggen: ik ga zelf regelmatig vermomd als tent de deur uit.

 
Bij Wijk bij Duurstede (dat ligt in de buurt van Duurstede) het ellendige Amsterdam Rijnkanaal overgestoken.  
Dat is daar lekker breed, minder eng voor mij.
Cooper heb ik wel in zijn zwemvestje gehesen.
We lagen er prachtig, met uitzicht op de rivier en vlakbij het centrum.
Een mooi stadje, ook hier waren we al eerder.
De jaarlijkse boottocht vol herkenningspunten verrast steeds opnieuw en verveelt niet.
Maar eerst gestopt in Culemborg, omdat mijn smartphone de geest had gegeven.
De jongeman die mij een nieuwe smartphone aanpraatte was heel geduldig.
In de tijd dat je mij hebt geholpen had je er 3 kunnen verkopen aan  jongeren, zei ik.
Dat is te makkelijk, zei hij, wij zijn ermee opgegroeid.
 
Op de Gelderse IJssel kwamen we regelmatig speedboten tegen.
Van het zware vrachtverkeer hadden we niet veel last, het zijn de speedboten die hoge golven opgooien.
Cooper vindt het rollen op de golven okay, het kletsen van de golven tegen de boeg vindt hij eng.
Verder houdt hij zich goed.                                                                           
Hij moet veel beweging hebben dus voetballen we in de kajuit, tijdens het varen.
Met een tennisbal.
Cooper is de keeper, staat op  het hoogste punt van de kajuit,  ik op het laagste.
Hij vindt het prachtig. Weet precies wanneer de bal voor hem is en wanneer voor mij.
Hij kan snel en goed keepen, al komt hij soms ver uit zijn doel, ook kan hij goed tegen zijn verlies.
Ik niet.
De tel bijhouden kan hij niet, maar ja, pas 9 maanden oud, komt nog.
 
Thuis wandel ik elke dag met Cooper in het bos.
Daar ontmoette ik een man die veel van de natuur afweet.
Ik sprak hem over de uit elkaar gevallen zwaan die we vorig jaar zagen.
Hij vertelde mij wat zwanen doen na de dood van hun partner:  ze zoeken een nieuwe partner zodra ze zeker weten dat de oude dood is.
Zó jammer dat ik vergeten ben te vragen wanneer ze dat zeker weten!?
Wachten ze op een overlijdensadvertentie?  
Op een rouwkaart?
Kortom, hoe weten ze dit?
Ik moet terug naar het bos!

 
In Lemmer een bijzonder hartelijk weerzien gehad met de mensen die ons vorig jaar zo goed bijgestaan hebben, na Wim’s val.
Ze herkenden ons direkt, wat bijzonder als je bedenkt dat daar duizenden boten per jaar langskomen.
 
 
Vervolgens gezellig en praktisch Steenwijk, daar heb ik Wim een nachtje onder de hoede van Cooper achtergelaten.
Ik ben “even” naar huis gegaan om wat dingen te regelen.
O.a. heb ik mijn krukken opgehaald, die zijn weer even nodig.  
Dat was trein, snelbus, trein, overstappen trein, tram.
Stomme beslissing voor de terugweg: ik wilde graag thee mee in de trein.
Naar de kiosk gegaan en gevraagd of ze de afgesloten beker in een tasje konden doen, dan kon ik dat vasthouden ondanks de krukken. Nee mevrouw, dat doen we niet, veel te gevaarlijk dat hete water.
Er gaat gewoon iemand met u mee de trein in.
Hoe lief is dat!
Ik mocht de behulpzame jongeman alleen niet de hele reis meenemen, zo jammer!
Na een tijdje was de thee alle inwendige stations gepasseerd en  moest ik zo nodig plassen dat ik uitgestapt ben in Lelystad.
Daar gewoon de volgende trein gepakt.
Door de trein lopen met een rugzak en 2 krukken ging niet, die glazen deuren gaan te zwaar.
Het toiletbezoek kostte 50 cent en mijn abonnement als borg, voor de sleutel van het toilet.
Als ze 10 euro had gevraagd had ik het ook gedaan.
 
Dit schrijfsel is ontstaan in Sneek en ik stop even met schrijven.
Mooi weer, elke dag weer, wat boffen we daarmee!
 
Tot schrijfs, liefs en groetjes,
 
Carla Harzing
 
 
carla0524@hotmail.com
 
 
 
 
 
 
 
Terug naar de inhoud